| Grote en kleine tertsen herkennen is belangrijk om akkoorden te leren. Neem een (moeilijk) pianoboek. Met ogen toe zet de eerste speler zijn potloodpunt op een bladzijde uit het boek: de speler ontcijfert de noot waar het potlood neerkwam. Die wordt door alle spelers op een blad genoteerd. Hierop wordt een terts geschreven. Dan draait de speler aan de twisterschijf (spreek af: voet is groot, hand is klein). De pijl wijst aan of de terst groot of klein moet zijn. Ieder schrijft voor zich de juiste terts. Wie de minste fouten maakt, wint. |
